Navigation

PESACH 25 Marzec- 2 kwiecień 2013. Święto Pesach, zwane też Świętem Przejścia lub Świętem Przaśników, jest obok Dnia Pojednania najważniejszym świętem judaizmu. Upamiętnia wyzwolenie Izraelitów z Egiptu. Jest to święto wolności narodowej, ale przede wszystkim wolności duchowej. Izrael, który wyszedł z Egiptu stał się wystarczająco wolnym do tego, aby służyć Bogu. Kilkadziesiąt dni później Bóg zawarł z nimi przymierze, a naró otrzymał Torę z rąk Mojżesza.

Mogłoby się wydawać, że Pesach- jako najbardziej chyba zrytualizowane święto,  gdzie nawet kolacja odbywa się według ściśle określonego porządku, kiedy to muszą paść konkretne słowa  i gesty- zagubiło swą  duchowość. Tymczasem duchowość  ta bez owych rytuałów istnieć nie może. Pesach jest jednym z najbardziej bogatych duchowo świąt, świętem pełnym mnóstwa symboli i mistycyzmu, świętem, które zbliża do Boga i przypomina, że człowiek stał się wolny nie tyle OD,  co raczej wolny DO, mniej istotne jest, że stał się wolnym od służby Egipcjanom, istotne, że stał się wolny do sprawowania  służby Bogu.

49 dni między świętem Pesach a Szawuot (27 III- 14 V 2013) trwa sefirat ha-omer czyli odliczanie omeru. Na pięćdziesiąty dzień przypada święto Szawuot, które w chrześcijaństwie znane jest pod nazwą Pięćdziesiątnicy lub Zielonych Świątek. Szawuot upamiętnia otrzymanie Tory z rąk Mojżesza. Liczenie dni od wyjścia z niewoli Egiptu (Pesach) do otrzymania Tory (Szawuot) uczy, że otrzymana wolność jest wolnością nie tylko OD (niewoli) ale przede wszystkim wolnością KU/DO (wyznawania Boga Jedynego) i podkreśla wewnętrzne pragnienie i potrzebę człowieka wejścia w duchową społeczność z Bogiem.

Święto Lag BaOmer przypada na 33 dzień odliczania omeru (28 IV 2013), tzn. na 33 dzień pomiędzy drugim dniem Święta Przaśników a świętem Szawuot. Nazwa Lag BaOmer jest ściśle związana z liczbą 33. Według gematrii liczbowa wartość hebrajskiej litery L-lamed to 30, a wartość G-gimel to 3. Razem 33, 33 dzień ba-omer- w trakcie liczenia omeru. W czasie całego okresu pomiędzy świętem Pesach a Szawuotr obowiązuje nastrój powagi i częściowa żałoba, min zakaz odprawiania uroczystości weselnych. Wiąże się to po części z faktem, że na okres odliczania omeru przypada krwawe i brutalne stłumienie powstania żydowskiego przez Rzymian, w którym wielu Żydów poniosło tragiczną śmierć, a Świątynia została zburzona przez okupanta. Lag ba-omer jest jednak oazą radości pośród żałobnego nastroju odliczania omeru. Wyjątkowo w 33 dzień omeru zezwala się na uroczystości weselne. Po co nam takie wyjątki? Bo nawet podczas największych tragedii Bóg dotyka nas swoim błogosławieństwem i możemy doszukać się aktów Jego dobroci.

Jom HaZikaron – Dzień Pamięci (13/14 IV 2013) to święto ściśle powiązane z Dniem NIepodległości Izraela (Jom HaAcmaut) przypadającym następnego dnia. Jom HaZikaron to dzień poświęcony p pamięci tych, którzy polegli w walce o powstanie niepodległego Izraela oraz w jego obronie. Hołd pamięci dotyczy zarówno tych, którzy oddali swe życie przed rokiem 1948 oraz tych, którzy polegli w Wojnie Niepodległościowej 1948-1949, a także wszystkich żołnierzy i cywili, którzy od tamtego okresu aż po dzień dzisiejszy położyli swoje życie w obronie istnienia narodu żydowskiego, niepodległego państwa Izrael oraz bezpieczeństwa jego mieszkańców.

Jak to się zaczęło? Zacznijmy od 2005 r. Lato. Rząd Izraela ogłasza wycofanie ze Strefy Gazy mieszkańców żydowskich i likwidację ich domów, synagog, miejsc pracy, ośrodków zdrowia, szkół i cmentarza. W imię oczekiwanego przełomu w rozmowach z arabskimi mieszkańcami Autonomii Palestyńskiej. Operacja wyjścia Izraela ze Strefy Gazy kosztuje ok. 2 miliardów dolarów amerykańskich (3,5% całego budżetu kraju). Relokowano (w dość brutalny sposób, trzeba przyznać), ponad 3000 rodzin, które musiało znaleźć sobie nowe mieszkania i źródła utrzymania w głębi Izraela. W imię pokoju.

Już wtedy podnosiły się głosy, że zlikwidowanie dodatkowego buforu i militarnej obecności w Strefie Gazy tylko przyczyni się do rozwoju terroryzmu i eskalacji ataków rakietowych na Izrael, co stopniowo stawało się prawdą. Obrazy wściekłego burzenia synagogi w Nicanim przez arabski tłum szokują do dziś.

czytaj całość na Forum Żydów Polskich