Navigation

Tu B'Szewat, 15 dzień miesiąca Szewat, jest świętem znanym też jako Nowy Rok Drzew. Jest to czas kiedy określa się wiek drzew celem zachowania odpowiednich przepisów prawa Mojżesza, ale nie tylko. Święto to niesie ze sobą treści symboliczne, ponadczasowe rozważania. Wszak drzewa, ich roczny cykl rozwojowy, kwitnienie i przekwitanie a także zrodzone owoce poprzez swoje charakterystyczne cechy- smak, zapach- nie tylko w Biblii ale także w literaturze i poezji każdego narodu są symbolem ludzkiego życia i osobowości człowieka. 

Nazwa Święta Tu B'Szewat w zasadzie określa jego datę. Zgodnie z gematrią alfabetu hebrajskiego litera T-tet ma wartość liczbową 9 a litera U-waw wartość 6, co razem daje 15. Szwat to nazwa miesiąca w kalendarzu żydowskim. Tu Be’Szwat znaczy zatem dosłownie: 15tego w Szwat.

Tu BeSzwat jest świętem znanym także pod nazwą Rosz Ha-Szana Le’Ejlanot - Nowy Rok Drzew.  Dawniej Tu B'Szewat rozpoczynał nowy rok "podatkowy", czyli składania dziesięciny z owoców drzew. Dla tychże celów szacowano wiek drzew, a ponadto trzeba było określić, które owoce należą do zbiorów roku poprzedniego, a które do roku nowego. Mojż 19:23-25 daje przykazanie zakazujące spożywania owoców z drzew aż do trzeciego roku włącznie licząc od roku, w którym zostały posadzone, a owoce z czwartego roku są dla Pana, a od piątego są do spożycia. Dlatego tak istotne jest zrozumienie kalendarza dojrzewania płodów rolnych. Przyjmuje się, że pierwszy rok drzewa to okres między jednym 15 Szewat a kolejnym 15 Szwat, w którym to okresie drzewo zostało posadzone. Gdy nadchodzi 15 Szewat, drzewo wchodzi w swój kolejny, w tym wypadku drugi, rok. A zatem drzewo zasadzone 14 Szewat, uważa się za zasadzone w "starym roku", następnego dnia, od 15 Szewat drzewo "wchodzi" w nowy, kolejny rok. Stąd nazwa święta: Nowy Rok (dla) Drzew. Istotne też dla celów dziesięciny jest oddzielenie owoców roku poprzedniego od następnego.

Mędrcy Izraela przyjęli jako granicę czasową 15 dzień Szewat, gdyż w tym okresie czasu można rzec, że deszcze poprzedniego roku już spadły, a zatem owoce otrzymały wystarczające warunki by uzyskać konieczny stopień dojrzałości (min 1/3), by być uznane za owoce mijającego roku, z których składa się dziesięcinę. Owoce, które na dzień 15 Szewat nie osiągną takiej dojrzałości uważa się za owoce roku przyszłego. Najwcześniej dojrzewającym owocem jest szaked, czyli migdał (szekadia- migdałowiec) Na tę okazję została skomponowana znana pieśń:

Słowo szaked pochodzi od czasownika szkd- strzec, pilnować, czuwać. Nazwa migdał w języku hebrajskim znaczy drzewo czuwające lub drzewo czuwania. Do tego znaczenia odniósł się Najwyższy w słowach skierowanych do proroka Jeremiasza: “I doszło mnie słowo Pana tej treści: Co widzisz, Jeremiaszu? I odpowiedziałem: Widzę gałązkę drzewa migdałowego. Wtedy Pan rzekł do mnie: Dobrze widziałeś, gdyż czuwam [szoked] nad moim słowem, aby je wypełnić.” (Jer 1:11) 

Nowy Rok Drzew nie jest traktowany jako Jom Tov, a więc praca nie jest zakazana. Nie ma też żadnych specjalnych modlitw obowiązkowych modyfikujących zwykłą liturgię. Jednak panuje wówczas świąteczna atmosfera, gdyż Tu B'Szewat przywodzi na pamięć dawną chwałę ziemi Izraela, jako erec zawat halaw udewasz- ziemi mlekiem i miodem płynącej, rodzącej wspaniałe owoce, 5 Mojż 8. Żydzi wyrażają w ten dzień pragnienie odrodzenia się ziemi Izraela, zanoszone są modlitwy w tej sprawie i w związku z tym powstało kilka zwyczajów związanych z tym świętem. Przede wszystkim w Nowy Rok Drzew sadzi się drzewa, spożywa się świeże owoce, dzieci kwestują zbierając pieniądze na drzewa dla Izraela i również sadzą młode.