Navigation

Dla judaizmu listopad nie jest szczególnym okresem pamięci o zmarłych, niemniej skoro zwykliśmy mówić o wyznawcach judaizmu, że są naszymi starszymi braćmi w wierze, to nie sposób w miesiącu listopadzie- gdy wspominamy tych, którzy od nas odeszli- nie odwiedzić i zatroszczyć się także o groby tych naszych braci. Warto przy tej okazji, gdy chodzić będziemy po żydowskich cmentarzach, zapoznać się z tradycją żydowskiego pochówku i symboliczną mową tych niezwykłych kamieni, których przekaz zawiera w sobie mądrości, myśli, nadzieje i obietnice wypowiedziane setki i tysiące lat temu, które potem przekazali nam min. w postaci Biblii.

W tradycji największego w Polsce wyznania chrześcijańskiego- rzymskokatolickiego- listopad to miesiąc pamięci o zmarłych i czas troski o ich groby, stąd cmentarze są tłumnie odwiedzane, groby porządkowane, a w rodzinnym gronie wspomina się tych, którzy od nas odeszli. W protestantyźmie nie praktykuje się co prawda modlitw za zmarłych, jak to ma miejsce w Kościele Rzymskokatolickim, ale wielu protestantów w listopadzie również wspomina swoich bliskich zmarłych, odwiedza ich groby i z nadzieją myślą o nadejściu Królestwa i zmartwychwzbudzeniu ich bliskich.

Dla judaizmu listopad nie jest szczególnym okresem pamięci o zmarłych, niemniej skoro zarówno kościoły protestanckie jak i katolicki uznały wyznawców judaizmu za starszych braci w wierze, warto w miesiącu listopadzie odwiedzić i zatroszczyć się także o groby tych naszych braci, dając tym samym świadectwo, że ewangeliczna idea “starszych braci w wierze” jest dla nas rzeczywiście żywa. Warto zatem odwiedzić jeden z wielu zachowanych jeszcze żydowskich cmentarzy, które są historycznymi zabytkami przedwojennej kultury żydowskiej i niemym świadectwem ich kilkusetletniego życia na naszych ziemiach. Nie można też nie wspomnieć tych spośród dawnych żydowskich mieszkańców naszych polskich miasteczek, którzy nie mają swoich grobów w miejscowaściach, w których żyli, gdyż tragicznie zakończyli swe życie w obozach śmierci w czasie II WŚ.

Postawmy zatem, wedle swego zwyczaju świecę pamięci lub kwiaty, a może zwyczajem żydowskim połóżmy kamyk- na grobach lokalnych, najbliższych nam cmentarzy żydowskich wspominając ich wieloletnią bytność, ich kulturę, ich radosne życie i ich tragedię. Warto przy tej okazji, gdy chodzić będziemy po żydowskich cmentarzach, zapoznać się z tradycją żydowskiego pochówku i symboliczną mową tych niezwykłych kamieni, których przekaz zawiera w sobie mądrości, myśli, nadzieje i obietnice wypowiedziane setki i tysiące lat temu, które potem przekazali nam min. w postaci Biblii.

Ja tymczasem zapraszam zatem do wirtualnej Opowieści O Żydowskich Cmentarzach

Hatikvah.pl