Navigation

Między świętem Pesach a Świętem Tygodni (hebr. Szawuot) trwa sefirat ha-omer. Słowo sefirat pochodzi od czasownika lispor, który znaczy liczyć. Sefirat omer znaczy odliczanie snopu. W rzeczywistości liczy się nie snopy lecz 50 dni lub 7 szabatów/tygodni do Święta Tygodni. Liczenie rozpoczyna się od drugiego dnia Święta Przaśników (Pesach), kiedy to Żydzi w Świątyni składali ofiarę z omeru, czyli snopu jęczmienia z wiosennego zbioru. Stąd mówi się o liczeniu omeru. 

 "Odliczycie (sefartem) następnie od pierwszego dnia po szabacie (mimaharat haszabat), czyli od chwili złożenia snopa (omer) przeznaczonego do obrzędu kołysania (hatnufa, dosł rozmachiwanie), siedem pełnych tygodni i nazajutrz po siódmym szabacie, czyli pięćdziesiątego dnia, złożycie dla Jahwe nową ofiarę pokarmową (mincha chadasza)." (Kapłańska 23:15,16)

Dzisiaj w okresie Sefirat omer odbywają się święta: 

• o dawnej tradycji i religijno-narodowym charaterze święto Lag ba-omer przypadające na 33 dzień odliczania, 

• oraz współczesne święta państwowe: Jom Ha-zikaron -Dzień pamięci ofiar walczących za niepodległość Izraela, obchodzony 4 ijar i zaraz następnego dnia jest Jom Ha-Acmaut, czyli Dzień Niepodległości w rocznicę uzyskania niepodległości 5 ijar- 14 maja 1948 roku. 28 Ijar obchodzi się Jom Jeruszalaim, Dzień Jerozolimy. 

Sefer omer kończy się 49-tęgo dnia po Pesach. Pięćdziesiąty dzień to święto Szawuot zwane Świętem Tygodni lub Pięćdziesiątnicą. Dawniej między faryzeuszami a saduceuszami i karaimi istniał spór co do interpretacji zwrotu mimaharat haszabat (nazajutrz po szabacie). Faryzeusze twierdzili, że Bóg mówiąc dzień po szabacie ma na myśli drugi dzień Przaśników, gdyż pierwszy dzień jako jom tow (dosł.: dobry/piękny dzień), w którym obowiązywał zakaz pracy, również jest nazywany szabatem. Tymczasem saduceusze i karaimi uważali, że chodzi tu o szabat jako siódmy dzień tygodnia, a zatem dzień po szabacie, jako dzień pierwszy do odliczania 7 tygodni/50 dni do Święta Tygodni, zawsze wypadał dla nich w pierwszy dzień tygodnia (niedzielę). Stąd saduceusze obchodzili Święto Tygodni w innym terminie niż faryzeusze. Wraz ze zburzeniem Świątyni saduceusze, spośród których głównie wywodzili się kapłani, stracili wpływy. Przetrwała interpretacja faryzeuszy, którą stosuje się do dziś. Wydaje się ona zresztą bardziej logiczna i zgodna z Pismem. W Kapł 23:14 został sformułowany zakaz spożywania chleba, czegokolwiek prażonego i ziarna ze świeżych zbiorów aż do dnia, po owym spornym szabacie, kiedy przynoszono omer na ofiarę. Zgodnie z Jozuego 5:10,11 tym dniem był drugi dzień Święta Przaśników,  gdyż nazajutrz po Święcie Paschy Jozue i lud izraelski na polach pod Jerychem spożywał ze świeżych płodów ziemi, oraz prażone, a zatem był to dzień ofiarowania omeru..